آیا کم شنوایی باعث بروز توهمات شنیداری می شود؟
توهم شنیداری چیست؟
توهم شنیداری نوعی توهم است که در آن فرد چیزی را می شود که هیچگونه منبع خارجی ندارد. اینگونه افراد معمولا نمی توانند تفاوت واضعیت و توهم را تشخیص دهند.
یکی از رایج ترین علامت های توهمات شنیداری به این صورت است که فرد مبتلا یک یا چند صدا را می‌شود که انگار دارند با او صحبت می‌کنند. این حالت ممکن است در اختلالات مربوط به روان پریشی بیشتر دیده شود. البته افراد بدون هیچ گونه بیماری روانی نیز ممکن است دچار توهمات شنیداری شوند.
باید بدانید توهم شنیداری با اختلالاتی همچون وزوز گوش و بیش شنوایی متفاوت است. در ادامه بیشتر به تفاوت های این دو اختلال می پردازیم.
تفاوت وزوز گوش و توهمات شنیداری
برخی افراد وزوز گوش را با توهمات شنیداری اشتباه می گیرند اما باید بدانید این دو اختلال در بسیاری از علائم با هم تفاوت دارند از شایع ترین تفاوت های آن ها می توان به:
- وزوز گوش معمولا شبیه یک صدای زنگ با یک فرکانس مشخص و در بعضی موارد بیش از یک صدا باشد.
- هم چنین ممکن است به شکل یک صدای ضربانی ، کلیک مانند یا نویز نیز شنیده شود.
- وزوز گوش ممکن است ذهنی (فقط شخص مبتلا به وزوز گوش می تواند آن را بشنود) یا عینی باشد (دیگران هم می توانند آن را بشنوند).
- تفاوت دیگر وزوز با توهم شنیداری در شنیدن صدا توسط دیگران است؛ بدین صورت که در توهم فقط توسط شخص تجربه کننده آن را حس می کند.
- وزوز گوش ذهنی معمولا نوعی احساس صدای سوت مانند (تونال) است
- توهم شنوایی معمولا با بیماری های روانپزشکی ، نورولوژیک ، اتولوژیک و سایر بیماری های پزشکی همراه است ( اما برخی از افراد بدون این اختلالات نیز دچار توهم شنوایی هستند)
- افرادی که مشکل روان شناختی ندارند؛ معمولا اختلالات و بیماری هایی همچون میگرن و بی خوابی و عوارض برخی داروها باعث بروز چنین توهماتی در آنها می شود
اگر فرد هیچ گونه بیماری اعصاب و ذهن نداشته باشد به احتمال خیلی زیاد این صداها همان وزوز گوش هستند؛ زیرا منشاء وزوز گوش سیستم اعصاب مرکزی است و در نوع ذهنی آن صدایی که شنیده می شود منبع مشخصی ندارد.
شایع ترین دلایل توهم شنیداری
همانطور که اشاره شد فرد بیماری که توهم شنیداری دارد صداهایی را می‌شنود که برای دیگران قابل درک نیست. بیماری های زمینه ای و شرایط زندگی فرد از دلایلی هستند که منجر به بروز این نوع توهم می شوند که شامل:
مصرف الکل و موادمخدر
مصرف زیاد الکل و یا داروهای توهم زا مانند اکستازی ، ال اس دی ، مسکالین و پسیلوسیبین می تواند توهمات شدید شنیداری و بینایی ایجاد کند.
کم شنوایی
افراد مبتلا به کم شنوایی خصوصا آن افرادی که از سمعک استفاده نمی کنند ممکن است در یک یا هر دو گوش خود یکسری صداهایی که هیچگونه منبع خارجی ندارند؛ تجربه کنند.
اختلالات روانی
اختلالات روانی یکی از شایع ترین دلایل بروز توهمات شنیداری است؛ طبق تحقیقات بدست آمده این عارضه در اغلب موارد با با بیماری های روانپزشکی، نورولوژیک ، اتولوژیک و سایر بیماری های پزشکی همراه است.
در میان انواع مختلف اختلالات روانی، بروز توهم (شنیداری، بینایی) مهم ترین و اصلی ترین علامت بیماری اسکیزوفرنی است.
استرس و اضطراب بالا
مواجهه‌ی هر فردی با شرایط پر استرس و اضطراب شرایط روحی وی را دچار اختلال می‌کند. در این شرایط چون فرد امکان درک مشکل و مواجهه با آن را ندارد دچار توهم می‌شود
عوارض جانبی برخی داروها
داروها به طور موقت فعالیت‌های پردازشی مغز را دچار اختلال می‌کنند و به این ترتیب ارسال اطلاعات به مغز به درستی صورت نمی‌گیرد و فرد دچار خطا در درک محیط پیرامون یا به عبارتی دیگر توهم می‌شود. با قطع مصرف دارو و از بین رفتن میزان آن در خون اثرات هم از بین می‌رود.
توهم شنیداری بر اثر وزوز گوش
همانطور که اشاره شد توهم شنیداری با وزوز گوش متفاوت است و وزوز به هیچ عنوان توهم شناخته نمی شود. اما با این وجود ممکن است زنگ گوش یکی از علل های زمینه ای برای ایجاد توهم شنیداری تلقی شود.
از دیگر اختلالات و بیماری هایی که می توانند عامل توهمات شنیداری باشند:
- میگرن
- عفونت گوش
- اختلال دوقطبی
- افسردگی
- اختلال شخصیت
- زوال عقل و آلزایمر
راه های درمان توهم شنیداری
درمان توهم شنیداری بسته به علت آن متفاوت است. در اغلب موارد با رفع علت اصلی بیماری، می توان این اختلال را به طور کامل درمان نمود.
به همین جهت تشخیص درست و به موقع علت بیماری از اهمیت بالایی برخوردار است.
1-چنانچه تشخیص توهم های شنیداری ناشی از سیستم شنوایی باشد، مراجعه به یک متخصص شنوایی شناس ضروری است. اقدامات لازم در جلسه مراجعه به پزشک انجام می گردد. از جمله اقدامات درمانی شامل:
تجویز سمعک
درمان وزوز گوش
تجویز داروهای مخصوص
2-بررسی داروهای مصرفی فرد از نظر اتوتوکسیک بودن اهمیت زیادی دارد. در بعضی موارد پایین آوردن دوز داروی مصرفی می تواند به سادگی مشکل را رفع نماید.
البته در مواردی ممکن است درمان های پیچیده تری نیاز باشد که در این صورت قبل از شروع درمان، متخصص مغز و اعصاب نیز با کمک ام آر آی و سی تی اسکن مغز شما را از نظر موارد مشکوک بررسی می کند.